Wat ik at in een jaar (en aanverwante gedachten) van acteur en regisseur Stanley Tucci sluit aan op zijn eerdere boek Taste: My Life Through Food uit 2021, dat nooit in het Nederlands is verschenen. Tucci staat bekend als een groot liefhebber van eten en koken; een echte fijnproever. Dat blijkt niet alleen uit deze culinaire memoires, maar ook uit de televisieserie Stanley Tucci: Searching for Italy, waarin hij door Italië reist en uitgebreid aandacht besteedt aan alles wat hij daar proeft.
Het boek opent met een voorwoord waarin Tucci bekent dat eten voortdurend door zijn hoofd speelt, al droomt hij er opmerkelijk genoeg nooit over.
Eten
Het dagboekachtige verhaal begint op 2 januari 2023, wanneer Tucci naar Rome vertrekt voor de opnames van de film Conclave. Hij logeert in een appartement met – tot zijn grote genoegen – twee kleine keukens. Op zijn eerste avond gaat hij uit eten, maar dat blijkt een teleurstelling. Hij laat echter in het midden welk restaurant het betreft en wat er precies mis was. Omdat hij graag zelf kookt, neemt hij zijn zelfbereide lunches vaak mee naar de filmset want de catering vindt hij maar niks. Zo volgen we hem dag na dag, terwijl hij schrijft over zijn werk, zijn vrouw en kinderen, vrienden en familie. Ook ontmoetingen met zowel bekende als onbekende mensen komen voorbij, bijna altijd in combinatie met eten.
Italiaans
Hier en daar treffen we een paar recepten aan van gerechten die hij graag maakt, evenals maaltijden die hij bereidt voor gasten die regelmatig bij hem aanschuiven. Sommige dagen beschrijft hij uitgebreid, andere keren beperkt hij zich tot een paar korte zinnen of een opsomming van boodschappen van de boerenmarkt.
Gaandeweg vertelt Tucci hoe zijn smaakbeleving is veranderd na zijn mondkanker en hoe groot zijn liefde voor pasta is. Niet verrassend gezien zijn Italiaanse roots.
We reizen met hem mee wanneer hij voor werk of vakantie onderweg is, al blijkt dat reizen niet altijd zijn voorkeur te hebben. Hij is het liefst thuis bij zijn gezin.
Mopperen
Tucci kan flink klagen wanneer iets hem tegenstaat, maar is net zo makkelijk lyrisch wanneer hij ergens van geniet. Soms lijkt het alsof losse notities later zijn uitgewerkt tot langere teksten. Hij uit regelmatig zijn ongenoegen over het eten in hotels en restaurants en presenteert zich daarbij als een behoorlijke culinaire snob. Ook noemt hij voortdurend bekende namen, wat gezien zijn leefwereld nauwelijks verrassend is.
Iets terugzoeken is een opgave: een index ontbreekt, zelfs een overzicht van de recepten is er niet. Wat ik at in een jaar (en aanverwante gedachten) balanceert tussen soms wat ergerlijk geklets van een bevoorrechte man en een onderhoudend, smakelijk en geestig relaas. Het hangt er maar vanaf hoe je het leest.
We eindigen op 2 januari 2024 en eindelijk droomt Tucci een keer over eten.
Wat ik at in een jaar | Stanley Tucci
Meulenhoff | €23,99
ISBN 9789089683847
Vertaling: Jacques Meerman
Eerder verschenen op de Boekenkrant.com

